‘Archiwum kazań’

“Że w tej szkole w Żyrardowie mają nowy sztandar od rodziców, i że tam rośnie plemię nowe,
Bohatyrowiczów!” – homilia na uroczystość poświęcenia sztandaru Zespołu Szkół Publicznych nr 6 w Żyrardowie

uroczystość poświęcenia sztandaru Zespołu Szkół Publicznych nr 6 w ŻyrardowiePani Dyrektor czcigodna,
Księże Proboszczu Prałacie,
Księże Prefekcie,
zaproszeni Goście dostojni i Wszyscy kochani moi,
którzy bierzecie udział w szkolnej uroczystości poświecenia sztandaru.

Bardzo jestem tym wzruszony i przejęty,
tylko jednego mi żal,
że tak was mało ze szkoły,
a chciałem, żeby cała szkoła była świadkiem tego przeżycia.
Mam nadzieję, że kroniki o tym powiedzą,
że tablice kamienne o tym będą mówić,
żeby przyszłe pokolenia wiedziały,
żeśmy wyrośli z wielkiej tradycji wiary i polskiej kultury.

I jeszcze raz powtarzam,
dla nie to wielka łaska i wielki honor
uczestniczyć w doniosłej uroczystości poświęcenia sztandaru
Zespołu Szkół Publicznych nr 6 w Żyrardowie.
Za to dziękuję pani dyrektor,
księdzu prałatowi proboszczowi,
księdzu prefektowi, rodzicom,
Radzie Pedagogicznej
i całej społeczności Szkół Publicznych nr 6 w Żyrardowie.

Podziwiam was za to,
że odważyliście się poświęcać sztandar w kościele,
chociaż uczyniliście to ze strachem i ze wstydem.
Taka jest teraz moda.
A poświęcenie w kościele jest niemodne.
Nawet rzeczy tak świętej, jak jest sztandar szkoły.
Poświęcić to znaczy komuś oddać.
To znaczy oddać Panu Bogu. I ludziom, i wam.
Ale jednocześnie rzecz darowaną uczynić świętą
przez naszą modlitwę.
Sztandar jest znakiem tożsamości,
albo człowieka, albo całej grupy ludzi.

Czytaj dalej »

Katolik – człowiek zmartwychwstania

ks. prof. Bogdan Czupryn w kościele św. Karola Boromeusza w Żyrardowie

Przez Krzyż do Zmartwychwstania – uczmy się brać swoje krzyże – czy są nimi konflikty w rodzinie, brak pracy, choroby, cierpienia, poczucie odrzucenia, zapomnienia przez bliskich – i nieść je wraz z Chrystusem do Zmartwychwstania. Bo katolik musi być człowiekiem Zmartwychwstania.

Jaki jest człowiek zmartwychwstania? Jak być człowiekiem zmartwychwstania? Przykładem niech będzie dla nas Jan Paweł II – umiał zawsze dostrzec bóle i problemy innych, po to, by im pomóc, by ich wesprzeć, by współpracować z innymi w niesieniu dobra.

Czytaj dalej »

Naród, który kroczył w ciemnościach, ujrzał, jak wschodzi wielka światłość. Nad mieszkańcami kraju mroków światłość rozbłysła

ks. Stanisław Puchaczewski, proboszcz parafii św. Karola Boromeusza w ŻyrardowieNaród pogrążony w ciemnościach

Naród pogrążony w ciemnościach to naród hebrajski, naród żydowski podzielony na dwa odrębne państwa. Podział dokonał się przez grzech pychy, głupoty, braku wyobraźni. Jeden naród, dwa odrębne państwa: królestwo judzkie i królestwo izraelskie.

Król judzki (stolica królestwa: Jerozolima) Achaz, syn Jotama sprawował władzę w swoim maleńkim królestwie w latach 736-721. Królestwo judzkie zaatakował król syryjski i król izraelski (stolica królestwa: Samaria). Nie mogąc pozyskać króla Achaza dla koalicji anty-asyryjskiej chcieli oni osadzić na judzkim tronie, odwołując się do interwencji zbrojnej, sprzyjającego im „syna Tabeela”. Na domiar złego, w tym samym czasie, z zachodu na Judeę napadli Filistyni, zajmując ważne miasta w pobliżu granicy.

Wówczas prorok Izajasz usiłował przekonać Achaza, że Bóg gotów jest uczynić cud dla ocalenia swego ludu. Wygłosił proroctwo o przyszłym narodzeniu się Emmanuela z dziewicy.

Czytaj dalej »

Pierwsze zadanie duchowe: znaleźć miejsce dla Boga

ojciec dr Paweł Krupa w kościele św. Karola Boromeusza w Żyrardowie

ojciec dr Paweł Krupa w kościele św. Karola Boromeusza w Żyrardowie

Pierwszym, podstawowym zadaniem duchowym, zadaniem, do którego często trzeba wracać jest, by zrobić miejsce Panu Bogu. Zrobić miejsce wyrzucając to wszystko, co w nas jest grzechem i złem, ale również przez to, by trochę się odsunąć i pozwolić, by to On do nas mówił.

Pana Boga mamy kochać całym sercem – czyli całym swoim wnętrzem; swoją istotą, duszą – czyli oddając Panu Bogu swe życie; ze wszystkich sił – czyli wolą, bo uczucia przychodzą i odchodzą, a tym, co czyni miłość prawdziwą, jest decyzja, wola: ja chcę kochać i dlatego kocham.

Bo to nasza decyzja pomaga przetrwać miłości, gdybyśmy się opierali jedynie na uczuciach, świat wyglądałby straszliwie. Całe szczęście, że istnieje jeszcze wola, która pomaga powiedzieć: ja chcę kochać, gdy nawet najbliższa osoba nie wzbudza dobrych uczuć w danej chwili.

Czytaj dalej »

Bóg uczy właściwego używania bogactw

Witraż nad ołtarzem głównym w kościele św. Karola Boromeusza w ŻyrardowieŁk 16, 1-13 „Powiedział też do uczniów: Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą. Na to rządca rzekł sam do siebie: Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu. Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: Ile jesteś winien mojemu panu? Ten odpowiedział: Sto beczek oliwy. On mu rzekł: Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt. Następnie pytał drugiego: A ty ile jesteś winien? Ten odrzekł: Sto korcy pszenicy. Mówi mu: Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt. Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światłości. Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy /wszystko/ się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze? żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.

Zasadniczym tematem dzisiejszej liturgii jest właściwe używanie bogactw. W pierwszym czytaniu (Am 8, 4-7) rozbrzmiewa twardy zarzut proroka Amosa zwrócony do kupców pozbawionych skrupułów, którzy bogacą się kosztem ubogich: fałszują wagi, sprzedają towary bez wartości, podnoszą cenę. W Tirsie w północnym Izraelu archeolodzy znaleźli obok uczciwych fałszywe odważniki, zatem prorok odnosił się do prawdziwych zjawisk społecznych. Prorok ujawnia w sposób bezwzględny ich oszustwa, a czyni to nie w imię zwykłej sprawiedliwości społecznej, lecz w imię Boga: „Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy… Przysiągł Pan… nie zapomnę nigdy wszystkich waszych uczynków”.

Czytaj dalej »

Bóg nie toleruje grzechu, ale pragnie ratować grzesznika

Krzyż w kościele św. Karola Boromeusza w ŻyrardowieI. DOŚWIADCZENIE GRZECHU, UPADKU, ZDRADY

Wszyscy w życiu osobistym doświadczamy słabości, upadku, grzechu, zdrady. Dostrzegamy grzech również u bliźniego. Jaką postawę wtedy należy przyjąć?

Wyśmiać?
Wyszydzić?
Wytknąć palcem?
Wzgardzić?
Zapamiętać, by wykorzystać przy nadarzającej się okazji do szantażu?
Upublicznić i nagłośnić w poczytnych dziennikach czy programach telewizyjnych?

Czytaj dalej »

WIELU JEST WEZWANYCH, LECZ MAŁO WYBRANYCH

Zwiastowanie - polichromia w kościele św. Karola Boromeusza w ŻyrardowieTo wyrażenie – bulwersujące, trzeba przyznać – spowodowało zużycie dużej ilości atramentu. Zaowocowało różnorodnością komentarzy, interpretacji, polemik. Stało się sloganem wielu sekt współczesnych a w odległej historii stało się bazą jansenizmu, który wyrządził wiele szkód Kościołowi w Europie a szczególnie we Francji. Jego echo przetrwało w różnej postaci do naszych czasów. Być może mieliśmy okazję oglądać stare krzyże, które zwykło się określać jako krucyfiksy jansenistyczne. Czym się one charakteryzują? Otóż na tych krucyfiksach, dwie dłonie Chrystusa są przybite w bliskiej odległości od siebie. Ramiona są prawie w pozycji wertykalnej, nie są rozciągnięte horyzontalnie lecz wzniesione w górę. Przez taki układ ramion na krzyżu usiłowano pokazać, że Jezus chciał ogarnąć tymi ramionami małą cząstkę ludzkości.

Czytaj dalej »

Zawstydzajcie nas święci, abyśmy odzyskiwali na nowo utraconą hierarchię wartości


uroczystość Wszystkich ŚwiętychKult świętych w Kościele istnieje niemal od pierwszych wieków. Najpierw obchodzono wspomnienia męczenników w okresie prześladowań. To właśnie oni najbardziej upodabniali się do Chrystusa. Kult męczenników stał się okazją do sprawowania Eucharystii w dni powszednie, kiedy to obchodzono rocznicę ich śmierci, czyli narodzin dla Nieba. Od IV wieku datuje się kult innych świętych – pisarzy chrześcijańskich, pustelników, ascetów, dziewic, pokutników, a ponieważ świętych przybywało zrodziła się potrzeba jednej wspólnej uroczystości. To święto zatwierdził dla całego Kościoła papież Jan XI w 935r.

W naszej polskiej tradycji jest to dzień wyjątkowy. Idziemy wtedy na cmentarze, aby nawiedzać groby naszych zmarłych, przywoływać ich pamięć i wspierać ich modlitwą. Jest to dzień wypełniony nostalgią, wspomnieniami, refleksjami o życiu, przemijaniu i śmierci. Tymczasem szczególna modlitwa za zmarłych jest sprawowana w Kościele 2 listopada.

Czytaj dalej »

Trzeba łaski pokory, aby z cierpienia niewinnego nie czynić argumentu przeciwko prawdzie o istnieniu Boga

ks. Stanisław Puchaczewski
I. BEZBOŻNI MÓWILI „ZRÓBMY ZASADZKĘ NA SPRAWIEDLIWEGO”
• I poprowadzili sprawiedliwego na Kalwarię,
• Ukrzyżowali,
• Rozkoszowali się widokiem męczarni,
• Chłostali sprawiedliwego językiem szyderstwa,
• Jego sprawiedliwość była dla nich wyrzutem sumienia i kamieniem obrazy,
• Odnieśli nad nim totalne zwycięstwo,
• Zgładzili go, unicestwili,
• Unieważnili jego słowa i czyny – tak się zdawało,
• Tak się im wydawało!

On jednak trzeciego dnia zmartwychwstał.

Zwyciężył śmierć! A to znaczy, że

• Wszystko wypełniło się co do „joty”, wszystko, co Sprawiedliwy zapowiedział
• To znaczy, że Jego mocą zmartwychwstaną, po swojej śmierci, także bezbożni.

Czytaj dalej »

Niech przyjmie pieśń uwielbienia,
Ten który Ciebie nagrodził,
za wieczną służbę dla Niego!

Odpust w kościele św. Karola Boromeusza w Żyrardowie

Dzisiaj sławimy pasterza bez skazy,

Mądrego ojca, mężnego wyznawcę,
Który już posiadł wesele i szczęście
W królestwie Bożym.
Przyjął na siebie posługę kapłańską
I stał się mistrzem dla ludu wiernego,
Który roztropnie prowadził ku darom
Wiecznego życia.

Czytaj dalej »